موسیقی زیر‌زمینی

من زیاد درقید موسیقی و شنودن نیستم، خیلی وقت‌است. اما چیزی که بهش میگویند موسیقی‌زیرزمینی، باعث نوشتن این چندسطر شد. به نظرم این نوع موسیقی، اول ازهمه اجرایی‌ست، یعنی به‌رغم همه‌ی دنگ و فنگی که مربوط به مجوز و هزارچیز اینطوری‌ست و کاملا سدراه تجربه‌است،‌ اینها، کارمیکنند، تجربه‌میکنند و فیدبک نصفه‌ونیمه‌ای هم که دارند میگیرند. شاید همین تعدد در تجربه و انجام‌کار، نقش بسیار پررنگی دارد در ارتقای‌کیفیت آثار بعدی‌شان، امتیازی که مثلا در نشرکتاب نیست، در سینما هم نیست. چرا که هرکدام ازین‌ها، مشکلات خاص خودشان را دارند در هرقدم و هرتجربه. اما گروههای موسیقی زیرزمینی، منتظر مجوز یا مسائلی ازین‌دست نمیشوند و کارشان را بدون‌توجه به محدودیتها پیش‌می‌برند. کاملا واضح است که اغلب‌آثار، جنبه‌ی تجربی‌شان پررنگ‌تر‌است از کیفیت و باقی‌قضایا، اما اینکه ادامه‌ای درکارهست، واین ادامه‌دادن کمتر به‌عوامل‌بیرونی متکی و مربوط‌است، امیدوارکننده‌است؛ زیادشنیده‌ام که ای‌بابا اینهمه خواننده میخواهیم چه‌کار و.. که اغلب حرف‌الکی‌ست. هیچوقت فکرنمیکنم که باید جلوی تجربه‌کردن را گرفت، هرکس فقط جای‌خودش را میگیرد، آنهم که ماندنی‌باشد، می‌ماند. هرچه‌موقعیت برای شراکت درین‌تجربه بیشتر باشد، بهتر‌است. اینکه فیدبک کامل‌ندارند را چیزدیگری جبران‌نمیکند، اما درین‌شرایط، باکمی‌اغماض، ایده‌آل است. نکته‌ی امیدوارکننده‌ی دیگر، اینکه تنظیم‌ها بهتر ازگذشته‌است، اینکه بالاخره درینجا به این نتیجه رسیده‌باشند که تنظیم هم مهم‌است، خودش کلی‌ست!

چه كسي دوست دارد!

بهرام آقاخان: هيچ هنرمندى دوست ندارد مثلا دوماه يک کسى که در ارشاد نشسته و هيچ چيزى از موسيقى فلامنكو نمى‌داند هى معطلش بکند و مدام بگويد، حالا اينجاى آهنگت‌ بد يا خوب است. چون… چرا! مثلا يک عده‌اى هستند مثل دکتر آيوازيان که اينها بالاخره از لحاظ نوازندگى، چون خودشان هم گيتار زده‌اند، مى‌دانند و مى‌بينند که طرف نوازنده هست يا نه، ولى واقعا بعضى‌وقتها آدم گير يکسرى مسئولينى مى‌افتد که مى‌بينى اصلا طرف هيچ شناختى از موسيقى ندارد، ولى ايراد دارد مى‌گيرد. اينها من را اذيت مى‌کند، ولى هيچوقت دلسرد نشدم.

برگزاری كنسرت كار سختي‌ است

من بعد از اينكه حدود سي سال پيش كار با ساز تنبور را شروع كردم به نوعي اين ساز را به ديگر مردمان معرفي كردم و در فكر اين بودم كه ساز “ديوان” را نيز كه مهجور مانده و در بين فرهنگ و موسيقي كردي و مقامهاي كردي جايگاه ويژه‌اي دارد و در تركيه نيز از اين ساز استفاده مي‌كنند را معرفي كنيم به اين دليل در اين بخش ساز ديوان نيز نواخته مي‌شود.
گزارشي از اولين شب اجرا

بيژن ترقی:اگر تففنن هم بوده، بس است

بيژن ترقي، ترانه سرا :
+ جوان‌ها ترانه را با رنگ‌آميزي بهتري ارايه دهند و تنها به يك مشت كلمات عاشقانه اكتفا نكنند. به‌نظرم اين‌طور عشق و اين‌طور ترانه‌ها ديگر خريداري ندارند، مگر اين‌كه از زبان‌هاي ديگري بيان شوند و با تصويرسازي‌هاي زيبايي همراه باشند.

+ ترانه را از وضعيت فعلي دربياورند و كلمات پيش پا افتاده را كنار بگذارند ، اگر اين كار براي تفنن هم بوده، بس است.

+ ترانه چون با موسيقي همراه است و روح آن‌ها توأم مي‌شود، هنري جاودانه خواهد بود.

+ منبع : ايسنا

انصراف سراج از كنسرت سعدآباد

حسام الدين سراج :
+ بعد از سه سال كه ما به دنبال اجراي كنسرت در كاخ سعد آباد يا نياوران هستيم، چند روز مانده به اجرا به ما مجوز مي دهند در نتيجه نمي توانيم هيچ كاري كنيم.

+ چنين مجوزي به چه دردي مي خورد؟ بهتر بود كه اين مجوز را هم صادر نمي كردند ضمن اينكه برگزار كنندگان كنسرت و مسئولان پيگيري برنامه به من گفته اند كه نيروي انتظامي هم شبي چهار ميليون تومان براي تائيد برنامه و موافقت با آن درخواست كرده است. با اين وضعيت كنسرت برگزار نكنيم بهتر است.

+ كنسرت برگزار كردن يك كار هنري است زمان و برنامه ريزي مي خواهد ما حد اقل بايد چند هفته قبل بدانيم و مطمئن باشيم كه برنامه انجام مي شود و در اين فاصله تمرين كنيم، بليت بفروشيم، تبليغ كنيم و هر چه بهتري برنامه را اجرا كنيم اين طور مجوز دادن به درد كنسرت نمي خورد.

+ منبع : سپيده جديري، خبرگزاري ميراث فرهنگ